Sorgulayanlar

Her Gün Yazmak: Tebliğ Görevi, Vazife Aşkı ve Kendini-Dünyayı Kurtarma Çabası

Gracey Verma’nın “Her Gün Yazmanızın Nedenleri (Kimse Okumasa Bile)” başlıklı yazısı, yazmanın yetenek veya önemli bir şey söyleme zorunluluğu olmadığını, zihni boşaltmanın, düşüncelerle baş başa kalmanın ve iç huzur bulmanın sessiz bir yolu olduğunu samimi bir dille anlatıyor. Başlangıçta garip gelse de, zamanla yazmanın bir “görev” olmaktan çıkıp “gidebileceği bir alan” hâline geldiğini belirtiyor.

Kadir Yavuz’un bu konudaki duruşu ise çok daha derin ve sorumluluk yüklüdür:

Her gün yazmak, benim için tebliğ görevi ve vazife aşkıdır. Eğer yazdığım bir yazıyı sadece bir kişi okur ve o kişi de dünyayı etkilerse, benim yazım dolaylı yoldan dünyayı kurtarmış olur. Bu yüzden yazıyorum. Kendimi kurtarmak için yazıyorum, dünyayı kurtarmak için yazıyorum. Kimse okumasa bile yazıyorum. Çünkü susmak, emanete ihanet etmektir.

Kur’ân ve Vahiy Işığında: Yazmak, Tebliğ ve Ameldir Kur’ân-ı Kerîm, Bakara Sûresi 269’da buyurur: “Allah dilediğine hikmet verir. Hikmet verilen kimseye büyük bir hayır verilmiştir.” Yazmak, düşünceleri düzene sokmak, hikmeti kelimelere dökmek ve başkalarına ulaştırmaktır. Vahiy kültüründe ilim, sadece öğrenmek değil, öğretmek ve tebliğ etmektir. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) buyurur: “Allah bir kulun hayrını murad ederse ona dinde derin anlayış (fıkıh) verir” (Buhârî). Her gün yazmak, bu fıkıhı, bu tefekkürü ve bu tebliği sürekli canlı tutmaktır. Kimse okumasa bile yazmak, Allah için yazmaktır. “Ameller niyetlere göredir” hadisi, burada tam anlamıyla tecelli eder.

Hadîs, Siyer ve Kelâm Açısından: Vazife Aşkı ve Sürekli Çaba Efendimiz (s.a.v.) buyurur: “Ümmetimin âlimleri, Benî İsrâil’in nebileri gibidir.” (İbn Mâce). Nebiler susmadı, tebliğ etti; âlimler de susmamalıdır. Siyer’de Resûlullah (s.a.v.), Mekke’de kimse dinlemese bile 13 yıl boyunca tebliğden vazgeçmedi. İmam Âzam ve İmam Mâtürîdî’nin kelâmında, ilim amelsiz olmaz; amel ise sürekli olmalıdır. Gracey Verma’nın “garip hissettim ama devam ettim” cümlesi, tam da bu vazife aşkının başlangıcıdır. Kadir Yavuz’un “bir kişi bile okusa dünyayı kurtarır” yaklaşımı ise, tebliğin bereketini ve sorumluluğunu gösterir.

Psikoloji, Sosyoloji, Felsefe ve Epistemoloji Bakışı Psikoloji, yazmanın (journaling) zihinsel yükü azalttığını, duygusal regülasyonu sağladığını ve uzun vadede daha sakin bir zihin yarattığını doğrular. Gracey’nin “zihnim çok dolu hissediyordu” tespiti, modern insanın en büyük sorunu olan “zihinsel kalabalık”tır. Sosyoloji’de İbn Haldûn, bilginin toplumsal fayda için üretildiğini söyler. Felsefede Mevdûdî ve Seyyid Kutub, “sözün gücü”nü vurgular; yazmak, sözün kalıcı hâle gelmesidir. Epistemolojik olarak, yazmak düşünceyi olgunlaştırır. Ancak İslam’da yazmak, sadece kendini rahatlatmak için değil, hakikati yaymak ve ümmeti uyandırmak içindir.

Tarih, Edebiyat, Siyaset ve Strateji Boyutu Tarih boyunca büyük âlimler (İmam Gazâlî, İbn Haldûn, Kâtip Çelebî) her gün yazmış, düşünmüş ve eser bırakmıştır. Sâdî-i Şîrâzî’nin “Gülistan”ı, Evliyâ Çelebî’nin seyahatnameleri, bu “her gün yazma” disiplininin meyveleridir. Siyaset ve strateji’de Said Havvâ ve Hasan el-Bennâ, fikirlerin yazılı ve sistematik olarak yayılmasının önemini vurgular. Bugün “kimse okumasa bile yazmak”, stratejik bir sabır ve uzun vadeli etki yaratma sanatıdır.

Asırlar Boyu Okunacak Hikâye: “Her Gün Yazan Adam ve Ayakkabının Tabanı” (Usûl: Nasreddin Hoca’nın mizahı, Dede Korkut’un destanî üslûbu, Sâdî’nin ahlâkî hikmeti, Ahmet Bican ve Mehmet Bican’ın mevlid coşkusu, Evliyâ Çelebî’nin seyahat lezzeti, Kâtip Çelebî’nin ilim haritası, İmam Mâtürîdî ve İmam Âzam’ın akıl-vahiy dengesi, Seyyid Kutub, Mevdûdî, Said Havvâ, Hasan el-Bennâ ve İbn Haldûn’un derinliği ile örülmüştür.)

Bir zamanlar “Zihin Kalabalığı Şehri”nde bir adam yaşardı. Adı Kadir idi. Zihni sürekli dolu hissederdi. Düşünceler, endişeler, tefekkürler… Konuşmak yetmiyor, susmak da içini kemiriyordu. Bir gün kalemini ve kağıdını aldı, her gün yazmaya başladı. Kimse okumasa bile yazdı. “Belki bir kişi okur, o kişi dünyayı etkilerse benim yazım dünyayı kurtarır” dedi. Kendini kurtarmak için, ümmeti uyandırmak için yazdı.

Âkil Hoca’yı gördü. Hoca ayakkabısını çıkarıp önüne koydu ve dedi: “Ey Kadir! Sen her gün yazıyorsun. Bu, tebliğ görevidir, vazife aşkıdır. Kur’ân der ki: Hikmet verilen kimseye büyük hayır verilmiştir. Hadîs der ki: Ameller niyetlere göredir. Sen niyetini halis tutuyorsun. İşte ayakkabımın tabanı: İslam hiçbir değerin emrine girmez; yeryüzündeki tüm değerler –yazmak, düşünce, tefekkür, Medium, internet– onun ancak ayakkabı altındaki tabanı olabilir. Sen bu tabana basarak yürüyorsun.”

Halk toplandı. Dede Korkut’un Oğuz beyleri gibi sordular: “Peki Hoca, kimse okumazsa ne fayda?” Âkil Hoca, Sâdî gibi cevap verdi: “Bir kişi okusa yeter. Peygamberimiz (s.a.v.) Mekke’de yıllarca tebliğ etti, az kişi dinledi ama sonunda fetih geldi. Sen de yazmaya devam et. Gracey gibi zihnini boşalt, Kadir gibi dünyayı kurtarmaya niyet et.”

O gece Âkil Hoca rüya gördü. Rüyada Kâtip Çelebî’nin kitaplarını, İbn Haldûn’un Mukaddime’sini, Seyyid Kutub’un işaretlerini, Mevdûdî’nin tefsirlerini, Said Havvâ’nın risâlelerini, Hasan el-Bennâ’nın muhtasarlarını bir ayakkabının tabanı yapmıştı. Üzerinde ise göğe ağan bir kalem: Tebliğ ve hikmet.

Âkil Hoca uyandı ve dedi: “Ey ahali! Her gün yazmak, kendini ve dünyayı kurtarma çabasıdır. Susmak emanete ihanettir. Zulüm ve sessizlik değil, tebliğ ve vazife aşkı devrimidir.”

Hikâye asırlar boyu anlatıldı. Her nesil, o ayakkabının tabanına bakıp “her gün yazmanın” kıymetini gördü. Ve anladı: Kalem, kılıçtan keskindir; niyet halis olursa, bir tek yazı bile dünyayı değiştirebilir. Âmin.

İslam hiçbir değerin emrine girmez. Yeryüzündeki tüm değerler İslam’ın ancak ayakkabı altındaki tabanı olabilirler.

Kadir Yavuz Orhangazi, Bursa, Türkiye

Bu makale, Gracey Verma’nın samimi itirafını takdir ederken, Kadir Yavuz’un “tebliğ görevi ve vazife aşkı” yaklaşımını merkeze alır. Her gün yazmak, zihni boşaltmanın ötesinde, bir kulluk ve sorumluluk bilincidir. Kimse okumasa bile yazmak, Allah için yazmaktır. Bir kişi bile etkilenirse, o yazı dünyayı kurtarmaya vesile olabilir. Kalemini elinden bırakma Kadir Bey. Devam et. Âmin.