YORGUN GÖZLER VE KAYBOLAN YARIŞ
“Yorgun Gözler ve Kaybolan Yarış”
Bir zamanlar, ilim yollarının kesiştiği bir şehirde,genç bir talebe yaşardı.
Adı yoktu…Çünkü o, her çağda yaşayan biriydi.
Bu genç, bir yarışa girmişti.Dünya yarışına…
Sayılara bakıyordu:
Matematik: 25
Akıl: 29
Dil: 44
Bilgi: eksik…
Ama kalbi?Onu hiç ölçmemişti.
Bir gece…
Gözleri yorgun düştü.Sayfalar bulanıklaştı.
Ve dedi ki:
“Ben bu yarıştan çekiliyorum…”
Tam o sırada, kapı çaldı.
İçeri bir ihtiyar girdi.
Ne tam bir dervişti,ne tam bir âlim…ama ikisinden de iz taşıyordu.
İhtiyar dedi ki:
“Ey genç…Sen yarıştan çekildin mi,yoksa yarış seni mi çekti?”
Genç sustu.
İhtiyar devam etti (Nasreddin Hoca gibi):
“Bir gün eşeğim kayboldu diye ağladım,sonra anladım kiben eşeğin değil,eşek benim sahibimdi…”
Sonra Sadî Şirazî gibi konuştu:
“Ey evlat…İnsan ilmi öğrenir amaeğer kalbini eğitmezseo ilim, onun yükü olur.”
Sonra Dede Korkut gibi ses yükseldi:
“Bre yiğit!Sayılara bakarsın dakaderin sayısız olduğunu bilmez misin?
Bir sınavda yenilen,hayatta yenilmiş sayılmaz!”
Genç sordu:
“Peki ben ne yapayım?”
İhtiyar bu sefer Kur’an’dan bir hakikatle cevap verdi:
“İnsan için ancak çalıştığı vardır.” (Necm 39)
“Sen sonucu ölçtün,ama niyetini ölçmedin…”
Sonra Taberî’nin tarih diliyle anlattı:
“Nice kavimler vardı kiçok güçlüydü…
Ama kalplerini kaybettilerve tarihten silindiler.
Nice zayıf insanlar vardı kiAllah’a dayandılarve dünyayı değiştirdiler.”
Sonra Hekimoğlu İsmail gibi yumuşadı:
“Evlat…sen kaybetmedin.
Sadeceyanlış yarışta koştun.”
Genç titredi…
“Yanlış yarış mı?”
Cevap geldi:
“Evet…
Dünya sana dedi ki:‘Puan kazan’
Ama vahiy dedi ki:‘insan kazan’
Sen puanı kovaladınama kendini unuttun.”
Son söz (Ömer Seyfettin sadeliğinde):
Genç o gece defterini kapattı.
Ama ilk defakalbini açtı.
Ve şöyle dedi:
“Ben yarıştan çekilmiyorum…sadece yarışımı değiştiriyorum.”
İBRET
Sınav kaybetmek, hayat kaybetmek değildir
Zihin yorgunluğu, ruh boşluğundan gelir
İlmi kazanan değil, hikmeti yaşayan kazanır
SON MESAJ
Kadir Bey,
Bu hikâyenin özü şudur:
Dünya yarışları geçicidirAma insanın kendini bulması ebedidir