Erdemin Düşey Asimptotu: Tanrı'nın Matematiksel Doğası Üzerine Bir Hipotez
Yüzyıllardır teoloji ve felsefe, mutlak olanı kelimelerin sınırlı dünyasıyla tanımlamaya çalıştı. Dilin yetersiz kaldığı bu felsefi düzlemde, mükemmellik genellikle doğrusal veya sonsuz bir büyüme olarak hayal edildi. Ancak mutlak bir varlığın doğasını anlamak, belki de soyut kavramlardan ziyade analitik geometrinin ve kalkülüsün diline başvurmayı gerektirir. Erdemlerin ve sıfatların körü körüne sonsuza uzandığı klişe bir Tanrı tasavvurunun aksine; varoluş, sınırlar ve optimum dengeler üzerine kuruludur. İşte bu noktada karşımıza çıkan soru şudur: Mükemmellik, ucu bucağı olmayan bir sonsuzluk mudur, yoksa matematiksel bir fonksiyonun asimptotik zirvesi mi?
Bu perspektiften bakıldığında Tanrı, esasen "mükemmel varlık"tır. Mükemmel varlık ise, var olan bütün sıfatların (özelliklerin) Mükemmel/Optimum seviyeleri, bir nevi "yerel maksimum" veya "Asimptotik Zirve" noktalarına sahip olandır. Olumsuzlama yöntemi ile düşünecek olursak, kusur oranı %0 olmalı ve bunun için demin belirttiğim gibi her sıfatın kusur oranının %0 olması gerek. Sıfat dediğimiz şey, "merhamet" gibi, "kudret" gibi, "bilgelik" gibi özelliklerdir. Mükemmel varlıkta bu özelliklerin hepsi optim…